Malzeme, kendi maddeselliği, direnci, dokusu ve etkileme kapasitesiyle anlamın oluşumuna katılır; güncel sanat pratiğinde, fiziksel sınırları aşarak düşünsel bir zemine yerleşir. Çağa özgü hızlı dolaşımı dayatan iletişim ağlarına rağmen yavaşlamanın ve dokunarak anlamlandırmanın önemini gösterir. Malzeme, canlı ve etkileşim halindedir; yalnızca biçim verilen edilgen bir yüzey değil, özneyi harekete geçirebilen ve üretim sürecine dahil olan dinamik bir bileşendir. Sanatçı ile malzeme arasındaki ilişki tek yönlü değildir; üretim sırasında özne ve nesnenin konumları sürekli yer değiştirir, birbirini dönüştürür. Kavramsal, tarihsel ve politik bağlamıyla birlikte oluşan anlam üretme becerisiyle malzeme, sanatçının emeğinden, ellerinden ve zihninden geçen güzergahta form kazanırken, aynı zamanda bu güzergâhı yeniden şekillendirir.
Kaynak Önerileri:
Barad, K. (2007). Meeting the universe halfway: quantum physics and the entanglement of matter and meaning. NC:Duke University Press.
Carter, P. (2004). Material Thinking: The Theory and Practice of Creative Research. Melbourne: Melbourne University Press.
Ingold, T. (2011). Redrawing Anthropology: Materials, Movements, Lines. Surrey: Ashgate Publishing.
Polanyi, M. (1966). The Tacit Dimension. New York: Doubleday & Company Inc.
Fırat Yusuf Yılmaz’ın kaleme aldığı bu metin, 2024 yılında İMÇ’de bulunan bağımsız sanat inisiyatifi 5533’te gerçekleşen Merey Şenocak’ın Fosiller, Adi Taşlar, Değerli Taşlar sergisini nesneler, emek ve materyaller arasındaki ilişkiler...
2021 yılında Niyet konuşma serisiyle, görsel sanatlardan felsefeye, dilbilimden siyasete, sanattan adalete uzanan bir tartışma zinciri başlatmıştık. Farklı disiplinlerden gelen ve metodolojileriyle özgünleşen konuşmacıları ağırladığımız bu seriyi, daha sonra aynı...